Sonntag, März 29, 2009

மரணத்தின் வாசனை - த. அகிலன்

Civil war generation documents life amidst death in Vanni
[TamilNet, Saturday, 21 March 2009, 04:49 GMT]

The Odour of Death: An Account of People Devoured by War, a collection of narratives and features of personal experience expressed in the form of short stories by 1983-born T. Agiilan, is a significant example of creative writing coming from first hand impressions of a generation of Eezham Tamils that has seen nothing but war ever since birth. Another importance of the book is its documentation of war-torn Vanni of pre 2002 era from the perspectives of a person of that land.

Agiilan’s book in Tamil ´Maranaththin Vaasanai`: ´Poar Thinra Chanangkalin Kathai’, brought out by E Pathippakam, Chennai, in January 2009, begins from the frames of his childhood memories at Thiru Nakar, Ki’linochchi, when a Sikh soldier of the IPKF, attempting to hold him in affection giving him a balloon to stop him crying.

He first experienced the odour of death when his father died after being denied permission by the IPKF to take him to a hospital.

The narrative continue with the killing of many of his relatives when 18 bombs of Colombo government fell at Thiruvaiyaa’ru, in Ki’linochchi district in the 1990s, a spirited girl-cousin of him and another older friend of him sacrificing lives joining the liberation fighters, people moving to Mallaavi, loss of more lives and identifying a teen-aged classmate of him as a skeleton in a mass grave when they return.

Compelled to flee to India crossing the sea, his family is abandoned at a sandbank close to coast and he loses a brother who braved to swim in order to bring in help.

The subsequent accounts in the book are hearing the deaths of dear ones including a lover who joined the ranks of the militants at home and recounting their memories in flashback.

It ends with recording the psychological trauma a generation faces, when there is no guarantee for any of the beloved ones, whether human beings, animals, nature or land – and no professional therapists either to tackle the situation.

The strength of Agiilan’s writing comes from his perception shaped by encountering death, says Ki Pi Aravinthan in the introduction to the book.

The beauty of the stories is that they didn’t fail in bringing out the spirit and thrill of life amidst encounters with death.

The fascinating human-environment relationship in the forests of Vanni, enjoyment of school days despite schools crumbling in the war and the emotional discovery of self in the adolescent love of teens, are all recorded with a creative touch of honesty and nostalgia.

A special feature noticeable in Agiilan’s writing is the spontaneity and ease with which he reflects the gender equality emerged through the struggle in the traditional society of Vanni. It is possible only for his generation.

In Agiilan’s writing, violent death and sacrifice of life are not extraordinary. They are very ordinary, inevitable part of every day life, and life goes on. The society is self-therapeutic.

The Odour of Death is not empty wailing. It is an account of people braving to live.

Contact details:
Publishers: E Pathippakam, Chennai (Vadaly)

Quelle - Tamilnet

மரணத்தின் வாசனை

த.அகிலனின் மரணத்தின் வாசனை
வடலி வெளியீடு
2009 ஜனவரி

போர் தின்ற சனங்களின் கதை
அதிகாரத்தின் பெருவாய் அப்பாவிகளின் உயிர் குடிக்க அலைகிறது. பிணங்களும் ரணங்களுமே இன்றைய ஈழத் தமிழனின் சொத்து. களமாடிச் சவமாகிக் கிடக்கும் தமிழச்சிகளின் பிணங்களைப் புணரும் சிங்களப் பேரினவாதத்தின் கொடூரம், ஹிட்லரின் நாஜிப் படையும் செய்யத் துணியாதது. இந்த உண்மைகளை வலியோடு பேசுகிறது த.அகிலனின் ‘மரணத்தின் வாசனை’ புத்தகம்.

- ஆனந்த விகடன்

புத்தகத்தை வாங்க

Mittwoch, Januar 21, 2009

ஈழ இலக்கியம் ஒரு விமர்சனப் பார்வை

ஜெயமோகனின் ஈழ இலக்கியம் ஒரு விமர்சனப் பார்வை - புத்தக அறிமுகம்
- பி.கே.சிவகுமார் -

கோபால் ராஜாராம் பதிப்புரையிலிருந்து:
“ஈழ இலக்கியம், கரிசல் இலக்கியம் என்று வாழ்புலம் சார்ந்த வரையறையின் மூலம் நம் பகுப்பு எதைக் குறித்தானது? வாழ்புலத்தின் புறஅடையாளங்கள் இலக்கியத்திற்கு யதார்த்தப் பின்னணியை அளிக்கலாம். வாழ்க்கை முறையையும், புலம் சார்ந்த வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகளையும் எழுதிச் செல்லலாம். ஆனால் அந்தப் புற அடையாளம் மட்டுமே இலக்கியச் சிறப்பை அளிப்பதில்லை. உடை, உணவு, பழக்க வழக்கங்களைச் சார்ந்திருப்பதைத் தாண்டி, வாழ்புலத்தின் அக அடையாளத்தைச் சுட்டும்வகையில் எழும் எழுத்துதான் இலக்கியம் ஆகிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட வாழ்க்கைமுறையின் நடைச்சித்திரத்துக்கு அப்பால், நிரந்தர மதிப்பீடுகளை விசாரணை செய்ய வாழ்புலத்தின் புற அடையாளங்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் அதைக் கடந்து செல்வதுதான் நல்ல இலக்கியத்தின் குணாம்சம். அதனால் ஈழ இலக்கியத்தைப் பற்றிய இந்தப் புத்தகத்தில் ஜெயமோகன் ஸ்ரீலங்கா தமிழர்களின் வாழ்க்கைப் பதிவுகளை எந்த இலக்கியவாதி கவனமாய்ப் பதிவு செய்திருக்கிறார் என்று பட்டியலிடவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, காத்திரமான இலக்கியத்தைப் படைத்தளித்த இலக்கியவாதிகளை இனம் காட்டி ஏன் இவர்கள் பொருட்படுத்தி,பொக்கிஷமாய்ப் போற்றப்படவேண்டியவர்கள் என்று விரிவாகவும், ஆழமாகவும் பேசுகிறார். தேர்வுகளுக்குக் காரணம் காட்டுவது போன்றே நிராகரிப்புக்கும் காரணம் காட்டத் தவறவில்லை.”

ஜெயமோகனின் முன்னுரையிலிருந்து:
”ஈழ இலக்கியம் குறித்து எனக்கு எப்போதுமே எதிர்பார்ப்பும் ஏமாற்றமும் இருந்துள்ளது. இரண்டையும் தொடர்ந்து பதிவு செய்து வந்திருக்கிறேன். எதிர்பார்ப்புக்கான காரணங்கள் பல. தமிழ்நாட்டை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது ஈழம் பலமடங்கு கல்வி வசதியும், பொருளியல் வசதியும் கொண்டதாகவே முன்பு இருந்திருக்கிறது. சராசரித் தமிழர்களைவிட அறிவுக்கூர்மையும் தீவிரமும் கொண்டவர்களாகவே ஈழத்தமிழர் தங்களை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். மேலும் ஈழ இலக்கியத்தின் தொடக்கம் தமிழ்நாட்டைவிட காலத்தால் முந்தையது. தமிழ்நாட்டைவிடவும் தீவிரமானது.

ஆனால் அந்த எதிர்பார்ப்புகளை எனக்கு ஈழ இலக்கியத்தில் நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியவில்லை. அதைப் பதிவு செய்தமையால் நான் பழிக்கப்பட்டிருக்கிறேன். என்றாலும் அது என்னுடைய மனப்பதிவு மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து வலுப்பெறும் விமரிசனக் கருத்தும்கூட. தொடர்ந்து சந்திக்க நேர்ந்த வரலாற்றுச் சவால்களைப் படைப்புத்தளத்தில் ஈழத்தவர் சந்திக்கவில்லை. அவ்வனுபவத்தின் தீவிரங்கள் இலக்கியத்தில் வெளிப்பட்டது மிகமிகக் குறைவேயாகும்.

அதற்கான காரணங்கள் பல. வரலாற்றுக் காரணங்கள், பண்பாட்டுக் காரணங்கள். ஆனால் இலக்கியப் படைப்புகளை வைத்துப் பார்க்கும்போது ஆழ்ந்த, அந்தரங்க அனுபவங்களுக்குள் செல்லாமல் புறவயமான கொள்கைகளையும் கோட்பாடுகளையும் மட்டுமே நம்பி இலக்கியம் படைக்கும் ஒரு போக்கு அங்கு வலுவாக இருந்ததே முக்கிய காரணம் என்று எனக்குப் படுகிறது. படைப்பூக்கம் கொண்ட எழுத்துக்கள் அந்தக் கோட் பாட்டுப் பெருமுரசின் ஒலியில் மறைந்தும் போயின. இன்றும்கூட அங்கு அந்நிலையே நிலவுகிறது.”

மு. தளையசிங்கம், கா. சிவத்தம்பி, எஸ். பொன்னுத்துரை, அ. முத்துலிங்கம், வில்வரத்தினம், சேரன் ஆகியோரின் படைப்புகள் குறித்த ஜெயமோகனின் திறனாய்வு நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது.

மொத்த பக்கங்கள் 168. விலை ரூபாய் 95. வெளியீடு: எனி இந்தியன் பதிப்பகம், #102, எண் 57,பி.எம்.ஜி. காம்ப்ளக்ஸ்,தெற்கு உஸ்மான் சாலை, தி. நகர், சென்னை 600 017. தொலைபேசி: +91-44-24329283. புத்தகத்தை இணையத்தில் ஆன்லைனில் வாங்க: